Je hoeft niet overspannen te zijn om jezelf kwijt te raken.
Even stilstaan #7
Soms denken we dat er eerst iets mis moet gaan voordat we stil hoeven te staan.
Dat er een burn-out moet zijn.
Een crisis.
Een scheiding.
Een conflict op het werk.
Alsof het pas tijd is om naar jezelf te kijken wanneer het echt niet meer gaat.
Maar in mijn praktijk zie ik vaak iets anders.
De meeste mensen die ik begeleid zijn niet uitgevallen.
Ze functioneren.
Ze gaan naar hun werk.
Ze zorgen voor hun gezin.
Ze sporten.
Ze spreken af met vrienden.
Ze doen wat er van hen gevraagd wordt.
Van buitenaf lijkt er weinig aan de hand.
Sterker nog, vaak krijgen ze juist te horen dat ze het goed voor elkaar hebben.
En toch gebeurt er soms iets opvallends wanneer ik vraag:
"Hoe gaat het eigenlijk écht met je?"
Dan wordt het stil.
Niet omdat er geen antwoord is.
Maar omdat ze merken dat ze die vraag al heel lang niet meer aan zichzelf hebben gesteld.
De kunst van doorgaan
We leven in een tijd waarin doorgaan bijna vanzelfsprekend is geworden.
Er is altijd iets dat aandacht vraagt.
Werk.
Gezin.
Verplichtingen.
Berichten die nog beantwoord moeten worden.
Taken die nog af moeten.
Voor je het weet, leef je van week naar week.
Van afspraak naar afspraak.
Van vakantie naar vakantie.
En ondertussen gaat het leven gewoon door.
Dat klinkt misschien niet eens problematisch.
Totdat je merkt dat je vooral bezig bent met wat er van je gevraagd wordt en steeds minder met wat er in jou leeft.
Niet omdat je bewust iets hebt genegeerd.
Maar omdat het langzaam is gegaan.
Bijna ongemerkt.
Wat raak je eigenlijk kwijt?
Wanneer mensen zeggen dat ze zichzelf zijn kwijtgeraakt, bedoelen ze meestal niet dat ze niet meer weten hoe ze heten.
Vaak gaat het over iets anders.
Ze zijn het contact kwijtgeraakt met wat belangrijk voor hen is.
Met wat hen energie geeft.
Met wat hen raakt.
Met wat ze eigenlijk verlangen.
Soms weten ze nog precies wat ze doen.
Maar niet meer waarom.
En juist dat maakt het zo lastig om te herkennen.
Want je kunt jarenlang functioneren terwijl je steeds verder verwijderd raakt van jezelf.
Geen probleem dat opgelost moet worden
Ik denk dat we onszelf soms te snel de vraag stellen:
"Hoe los ik dit op?"
Misschien begint het ergens anders.
Misschien begint het met opnieuw nieuwsgierig worden.
Niet naar wat er beter moet.
Maar naar wat er in jou leeft.
Wat houdt je bezig?
Waar verlang je naar?
Wat vraagt aandacht?
En misschien wel de eenvoudigste vraag van allemaal:
"Hoe gaat het eigenlijk écht met me?"
Geen vraag om direct te beantwoorden.
Maar wel een vraag die de moeite waard is om af en toe opnieuw te stellen.
Want je hoeft niet overspannen te zijn om jezelf kwijt te raken.
En misschien hoef je ook niet eerst vast te lopen om jezelf weer terug te vinden.
Wietse Kroes
Even stilstaan
Vond je dit een herkenbaar verhaal?
Regelmatig schrijf ik een nieuwe Even stilstaan. Geen snelle tips, maar verhalen die uitnodigen om met iets meer aandacht naar jezelf te kijken.