Wanneer een aantal individuen bij elkaar gezet worden is het nog geen team. Ieder individu brengt zijn of haar eigen kwaliteiten, energie, vaardigheden, gedrag en overtuigingen mee. Wat maakt dat de ene groep individuen niet meer is dan een groep individuen en de andere groep individuen een echt team?

Is er afstemming en communicatie onderling? Kan iedereen met elkaar door de deur? Wordt er leiderschap getoond? Worden lastige situaties besproken? Hoe is dat bij uw organisatie? Haalt uw organisatie of afdeling het beste uit zichzelf?

Als teamcoach ben ik steeds op zoek naar de kwaliteiten en de valkuilen in de samenwerking binnen teams. Ik ga bijvoorbeeld gesprekken aan over de gezamenlijke doelstelling, de rolverdeling, nakomen van afspraken, ruimte voor autonomie en de onderlinge dynamiek. Hierin zie ik alle individuen afzonderlijk, maar zie ze ook als delen van het geheel. Het geheel heeft immers een eigen dynamiek, eigen patronen en eigen behoeftes. Een systeem is gericht op zelfbehoud en daardoor soms conservatief. Wat mensen zeggen te willen veranderen kan soms op systeemniveau, onbewust, worden tegengesproken.

Voor elke groep is er een eigen type samenwerking die past. Dat kan teamwerk zijn, maar dat hoeft niet. Teamwerk wordt regelmatig veel te ideologisch opgevat en teams schijnen altijd naar een hogere trap van ontwikkeling te moeten. Volgens mij is dat onzin. Veel teams zijn ontzettend geholpen door te waarderen wat er is en dat zo soepel mogelijk te laten functioneren.

Mijn doel is daarom om het team te ondersteunen bij het bereiken van gezamenlijke doelen, het oplossen van conflicten, het vergroten van onderling begrip en het ontwikkelen van individuele en collectieve vaardigheden. Bij mijn team coaching wordt ruimte gemaakt voor kracht, kwetsbaarheid en echte verbinding. Zodanig dat bezieling, teamspirit en optimale teamresultaten daadwerkelijk geactiveerd worden. Uiteraard ontbreekt de humor niet, maar de boodschap is duidelijk.